Case study: Re-Do

Re-Do: Kledingstukken die op meerdere manieren gedragen kunnen worden

Jaartal 2025

Type project: Individueel project

Opdrachtgever: Ikzelf

Rol: Allround designer

eindcijfer: 9

Project beschrijving

Dit was een project waarbij ik zelf de opdrachtgever was, maar ook de designer die het probleem op zou lossen. Voor de opdracht wilde ik graag iets met fashion doen omdat dat één van grootste hobby’s is. Ik wilde dat de oplossing fashion zou zijn. Ik voel me altijd een stuk zelfverzekerder als ik een leuke outfit draag. Dit gevoel wilde ik graag overbrengen aan mijn doelgroep. Mijn doelgroep was dan jongvolwassen vrouwen met een laag privézelfbeeld en weinig zelfvertrouwen. Leuk weetje, in mijn vrije tijd maak ik zelf kleding. Misschien kon mijn skills inzetten in dit project?

Het proces

Naast de deskresearch en fieldresearch, was het voor mij belangrijk om te bepalen waar het probleem van de doelgroep lag. Ik was mijn eigen opdrachtgever en moest mijn eigen briefing maken, maar ik moest het project ook vanuit het punt van een designer bekijken. Aangezien het onderwerp fashion dichtbij mijn persoonlijkheid staat, wilde ik ook een product maken wat ik leuk vond. Het vinden van een balans hiervan was een belangrijke taak. Verder was het bedenken van concepten die totaal verschillend waren van elkaar een belangrijk taak. Maar ook ervoor zorgen dat de concepten voldeden aan de ontwerprichtlijnen. Een aantal inzichten die belangrijk waren om mee nemen waren: hoe kan kleding iemand helpen om zelfverzekerder te worden, hoe vind iemand zijn kledingstijl, wat als de gebruiker haar nieuwe kledingstijl niet durft te dragen, wordt het niet te duur om een hele nieuwe garderobe aan te schaffen? Tot slot was het belangrijk om de concepten te testen.

Concepten

Het grootste obstakel was ik eigenlijk zelf. Dat klinkt een beetje gek dus ik zal het toelichten. Eerder in mijn leven wilde ik een fashion opleiding doen, maar ik werd afgewezen. Sindsdien wilde ik fashion niet meer gebruiken voor school maar bleef het een hobby. Echter, heb ik tijdens dit project de keuze gemaakt om wel fashion wel te gebruiken. Maar dat ging niet zonder slag of stoot. Mijn eerste concepten waren aanzienlijk anders dan het uiteindelijke ontwerp. Concept 1 was een magazine waarin tips werden gegeven over fashion en over hoe je je zelfverzekerder kon voelen. Op het einde was er nog een interactief element. Er was een papieren poppetje wat de gebruiker zelf moest voorstellen. Ook was er papieren kleding wat de gebruiker kon gebruiken om het poppetje aan te kleden. Hiermee kon de gebruiker ontdekken wat ze leuk vind en hoeft ze niet gelijk een hele garderobe te kopen. Het zorgt er echter niet voor dat ze zich zelfverzekerder gaan voelen. Zijn woorden genoeg om een hoger zelfbeeld te krijgen? Waarschijnlijk niet. Het tweede concept was Transforming Confidence Clothes. Dit concept was niet helemaal doordacht. Het was kleding wat mee zou transformeren naarmate jouw zelfvertrouwen stijgt. Dus stel, je wilt een crop top dragen. Je begint met een t-shirt met lange mouwen en het wordt steeds korter totdat je een crop top krijgt. Echter, kan je kledingstuk niet meer langer maken. Ook betekent zelfverzekerdheid niet alleen maar kortere kleding dragen.

Testen

Ik was niet helemaal tevreden met de twee concepten die ik had bedacht. Ik pushte zelf het concept van de magazine omdat ik zelf een magazine wilde maken. Ik dacht niet na over wat de doelgroep wilde. Totdat ik feedback kreeg dat het tweede concept veel leuker en beter zou zijn voor de doelgroep als ik het werkende zou krijgen. Dit was mij de motivatie om met een derde concept te komen: Multipurpose Garment. Kleding wat op meerdere manier gedragen kan worden. Dit idee moest ik natuurlijk testen en ik besloot twee kledingstukken te maken. De kledingstukken werden uitgeprobeerd op mij maar respondenten probeerden ze zelf ook uit. De resultaten waren indrukwekkend. De doelgroep had zo veel plezier in het uitproberen van de kledingstukken. Dit was het antwoord voor mijn probleemstelling.

Het resultaat

Re-Do is een kledingstijl met kledingstukken die op verschillende manieren gedragen kunnen worden. Je kan op je eigen tijd en tempo experimenteren met de kleding. Aangezien de kleding op meerdere manieren gedragen kan worden, hoef je niet een hele garderobe aan te schaffen. Ook zit er op het prijskaartje een qr-code waarbij je een video ziet met voorbeelden hoe de kleding gedragen kan worden. Op het prijskaartje zelf staan ook foto’s met de kleding op verschillende manieren te zien.

Reflectie

Dit was één van de leukste projecten die ik tijdens deze studie heb gedaan. Ik leerde niet alleen hoe ik individueel het ontwerpproces moest inrichten maar ik leerde mijzelf als designer beter kennen. Ik ontdekte dat de designer en ik niet veel verschilden van elkaar. We willen allebei een product maken waar we trots op zijn maar ook wat de doelgroep zou helpen. Wat ik de volgende nog beter zou doen is vaker itereren. Kijken of de ontwerpvraag, doelgroep en ontwerpopgave nog relevant was en deze aanpassen waar nodig.

Hieronder staan de video’s die origineel ook op de QR-code op de prijskaartjes staan. Bekijk zelf hoe de kleding op meerdere manieren gedragen kan worden.